In de dagelijkse praktijk komt het nogal eens voor dat cliënten vragen: "Hoe moet ik dit recept nu lezen, ofwel hoe sterk is mijn bril?" Een korte uitleg middels dit (voorbeeld)brilvoorschrift: R. Sph. -3.25 = Cil. -0.50 as 65 add. 2.00 (een bijziend oog welke ook nog eens licht astigmatisch is).
Het oog is te verdelen in 2 hoofdrichtingen wat betreft de sterkte. Wanneer deze 2 hoofdrichtingen gelijk zijn in sterkte heeft men te maken met een sferisch oog. Is dit echter niet het geval, zoals in dit voorbeeld, dan bestaat deze uit 2 verschillende hoofdrichtingen. In dit geval -3.25 en -3.75 (cilinder + sferisch gedeelte bij elkaar opgeteld). In de richting van 65 graden heeft dit oog -3.25 Dpt. nodig. In de richting 90 graden erop, dus 155 graden, heeft dit oog een correctie van -3.75 Dpt. nodig. Voor het lezen is een toeslag (additie) nodig van 2.00 Dpt. Deze is altijd rechts en links gelijk, want het is een toevoeging over de vertesterkte heen. Men brengt dus eerst het ogenpaar op afstand in balans en vervolgens krijgt men een additie voor het lezen. Deze additie is afhankelijk van onder andere leeftijd, gebruik van bepaalde leesafstand en armlengte voor comfortabel lezen.
Oogfouten zijn te corrigeren met verschillende hulpmiddelen. De meest bekende daarvan zijn uiteraard de bril of contactlenzen. Het bepalen van een brilsterkte is niet zo moeilijk, het is veel belangrijker dat iemand ook comfortabel kan zien met het opgemeten brilvoorschrift. Dit is erg persoonlijk en het is daarom ook belangrijk dat er een goede communicatie is tussen de optometrist en de cliënt. Van Nes Optiek zal daarom uw kijkgedrag nauwkeurig observeren en vragen stellen over onder andere uw werk en leesomstandigheden. Alleen dan kan er voor u een persoonlijk advies op maat worden gegeven.
De brekingsfout van het bijziende oog (myopie) wordt meestal veroorzaakt doordat het oog langer is dan het 'normale' oog. In het bijziende oog ligt het brandpunt van de gebroken lichtstralen, die van een veraf gelegen punt komen, vóór het netvlies: het beeld op het netvlies is onscherp. Lichtstralen, die van een nabijgelegen punt komen, kunnen wel scherp op het netvlies worden afgebeeld. Een bijziende ziet beter dichtbij dan veraf.
Het verziende oog (hypermetropie) is korter dan het ‘normale' oog. Het brandpunt van de gebroken lichtstralen bevindt zich achter het netvlies. Op het netvlies ziet de waarnemer een onscherp beeld, maar kan, door het instellen van de ooglens (accommodatie), het beeld toch af en toe scherp zien. Hierdoor is de gezichtsscherpte voor de verte iets beter dan voor nabij.
De cylindrische afwijking (astigmatisme) is een krommingsfout van het hoornvlies. Wanneer de kromming van het hoornvlies niet de vorm heeft van een bol, maar van een rugbybal, spreekt men van astigmatisme. Astigmatisme kan op zichzelf of in combinatie met bij- of verziendheid voorkomen. Astigmatisme veroorzaakt een wazig of in één richting vervormd, opgerekt beeld.
Als we geboren worden is onze lens zeer flexibel. Een kind kan vlak vóór het oog een beeld scherp waarnemen. Worden we ouder dan neemt deze flexabiliteit al af. Dit merken we pas als de afname van de flexabiliteit zover is gevorderd dat we op leesafstand problemen gaan krijgen. Dit proces wordt in normale gevallen tussen het 40e en het 45e levensjaar geconstateerd. Als we vermoeid zijn zal de lens meer moeite hebben het beeld op de lichtgevoelige laag te brengen. Het gebruik van veel licht is ook een kenmerk voor de afnemende lens-inspanning. Bij veel licht wordt onze pupil kleiner en hebben we voordeel van de diepte scherpte. Als deze leesklacht storende vormen gaat aannemen, dan corrigeren we dit met een leesbril. Ouderdomsverziendheid komt ook voor in combinatie met de andere brekingsfouten zoals verziendheid, bijziendheid en astigmatisme. De leesbril is een positieve sterkte, afhankelijk van leesafstand en leeftijd en wordt toegevoegd aan een eventuele verte correctie van het oog.
