• 
• 

Diabetische retinopathie is een mogelijke complicatie bij diabetes mellitus; er is dan sprake van netvliesafwijkingen. De bloedvoorziening van het netvlies kan belemmerd worden door de diabetes. Dit begint vaak in de haarvaten van het netvlies (de retina). Door vaatwandveranderingen ontstaan uitstulpingen of afsluiting van haarvaten. Deze krijgen te weinig zuurstof. Daardoor ontstaat er een verhoogde aanmaak (wildgroei) van bloedvaatjes in de richting van de macula. Deze nieuwe bloedvaatjes zijn van slechte kwaliteit; ze lekken of kunnen bloedingen veroorzaken.

Bloedingen kunnen ontstaan onder het netvlies, op de choroidea (het vaatvlies). Het bloed wordt binnen enkele weken geabsorbeerd, maar na meerdere bloedingen duurt het herstel steeds langer en verloopt het minder goed. Na bloedingen en absorptie ontstaat verbindweefseling. Delen van de retina kunnen dan blijvend zonder bloedtoevoer komen te zitten; er ontstaat een visusdaling, meestal geleidelijk, maar soms ook plotseling. De visus kan daarnaast dagelijks wisselend zijn en schommelen in de loop van de dag, onder invloed van de wisselende bloedsuikers. Tijdens een kleine bloeding is het beeld rood en tijdens een grote bloeding ziet men niets. Na absorptie van de bloeding ziet men beter.

Consequenties voor het dagelijks leven:

• Gezichtsvelduitval, waarbij het afhankelijk is van de plek van de bloeding of van de verbindweefseling, welke vorm de gezichtsvelduitval heeft.
  
• Het detail zien (functie van de macula) en/of de oriëntatie (functie van de staafjes) kan verstoord zijn.
  
• Beeldvertekeningen kunnen optreden (zo kan men bijvoorbeeld een rechte deurstijl als scheef zien).
  
• De aanwezigheid van scotomen (stukjes gezichtsvelduitval) bemoeilijkt met name het lezen; delen van woorden of zinnen kunnen wegvallen.
  
• De visus kan dagelijks wisselend zijn en schommelen in de loop van de dag; hierdoor kan het opmeten van de juiste correctie moeilijk zijn.
  

Behandelmethoden:

• Met behulp van laserstralen kan geprobeerd worden om bloedingen te voorkomen.
  
• Door middel van een operatie kan gevormd bindweefsel worden weggezogen.
  

Richtlijnen:

• Optimale verlichting toepassen;
  
• Voorkomen van lichthinder;
  
• Vergroting gebruiken;
  
• Contrastrijk materiaal gebruiken;
  
• Systematiek aanbrengen in het kijken;
  
• Andere zintuigen gebruiken ter ontlasting van de visus;
  
• Goed instellen van suiker-/glucosewaarden.

 

• 
• 

Sommige mensen produceren te weinig traanvocht hierdoor ontstaan droge ogen of het traanvocht is van dermate slechte kwaliteit dat het oog niet voldoende vochtig is; de ogen gaan dan branden, steken of slijm afscheiden. Traanvocht heeft als belangrijke functie het oog vochtig te houden. Bij elke knipperslag wordt een dun laagje traanvocht over de cornea verdeeld. Dit dunne traanlaagje (de traanfilm) dient om het oog te beschermen tegen buitenlucht. De traanfilm bestaat uit drie bestanddelen:

• Olielaag: wordt geproduceerd door de kliertjes van Meibom (kleine kliertjes in de oogleden). De functie hiervan is een te snelle verdamping van het traanvocht te voorkomen.
• Waterlaag: dient om het oog schoon te houden.
• Slijmlaag: zorgt dat de waterige laag zich gelijkmatig over het hoog verdeelt en zich er goed aan vast hecht.

Droge ogen komen vaak voor in de menopauze. Het komt overigens ook voor dat bepaalde vrouwen in de menopauze juist heel veel tranen produceren. Ter behandeling kan gebruik worden gemaakt van kunstmatige tranen. Ook kan het dragen van een bril de verdamping tegengaan.  

Zelf kan men thuis de luchtbevochtiging verbeteren. Een speciale bril die aan de zijkanten is afgesloten kan er bijvoorbeeld voor zorgen dat de ogen bij het fietsen niet vlug uitdrogen door de wind. Ook het vermijden van haarföhnen, ventilatoren of rokerige ruimten kunnen de klachten verminderen. Het dragen van contactlenzen kan overigens bij droge ogen soms problemen geven.

Bij droge ogen wordt er niet genoeg traanvocht geproduceerd of teveel traanvocht afgevoerd, waardoor het hoornvlies langzaam uitdroogt. Door de punctum af te dekken met een punctum plugje, wordt voorkomen dat de tranen te snel worden afgevoerd en heeft u langer profijt van uw tranen.

Wat is een punctum plug?

Een punctum plug is een klein “stopje”, gemaakt van silicone of collageen materiaal. De pluggen zien eruit als kleine paddenstoelen en wanneer de plug geplaatst is, is deze niet te zien in het oog. Met het plugje wordt het afvoerkanaal van de tranen tijdelijk dicht gemaakt, zodat de tranen langer het oog kunnen bevochtigen en u minder snel of in sommige gevallen zelfs helemaal geen last meer heeft van droge ogen en comfort klachten. Onze optometrist kan u hierover, na een oogonderzoek, adviseren.

 

 

Plaatsen van een punctum plug

Het plaatsen van een punctum plug gaat heel eenvoudig en is volkomen pijnloos. Meestal wordt er gekozen voor een plug in de onderste traanpuntjes van beide ogen. Het plaatsen van de punctum pluggen zal ongeveer 10 minuten in beslag nemen. In de praktijk blijkt vaak dat punctum pluggen een goede oplossing zijn bij droge ogen. Het plaatsen van de plug gebeurt bij ons in de winkel door de optometrist. Daarna kunt u gewoon verder met uw dagelijkse bezigheden. 

Hier kunt u een instructiefilpje zien. (copyright Rockmed BV)

http://www.youtube.com/embed/JMcck6F39pI?rel=0

Hoelang blijft een punctum plug zitten?

Er bestaan verschillende soorten punctum pluggen die, afhankelijk van het type materiaal, een paar weken tot permanent kunnen blijven zitten. De pluggen beïnvloeden uw gezichtsscherpte niet en kunnen goed gecombineerd worden met contactlenzen of make-up. De permanente pluggen worden meestal om de 2 jaar of op advies van uw optometrist vervangen.Van Nes Optiek regelt tevens de kostenafwikkeling met uw zorgverzekeraar. De behandeling wordt voor 100% vergoed.

 

• 
• 

Het netvlies vormt de binnenbekleding van de achterkant van het oog. Licht dat op het netvlies valt, wordt omgezet in elektrische prikkels die naar de hersenen gaan en daar worden waargenomen als beelden. Midden in het netvlies bevindt zich de gele vlek (de Macula), waar het hoogste gezichtsvermogen wordt bereikt en waar de kleuren worden waargenomen.
Een van de vele aandoeningen waar het oog mee te maken kan krijgen is Macula Degeneratie. Macula Degeneratie, of kortweg MD, veroorzaakt een onomkeerbare achteruitgang van het gezichtsvermogen, doordat de netvliescellen in de gele vlek worden aangetast. De precieze oorzaak van MD is niet bekend, maar er zijn aanwijzingen die er op wijzen dat vrije radicalen en blauw licht een rol spelen bij het ontstaan van deze ziekte. De meest voorkomende vorm van MD is de ‘ouderdoms Macula Degeneratie'. Twee belangrijke vormen zijn: ‘droge MD' en ‘natte MD'.

Droge Macula Degeneratie begint als kleine afzettingen (drusen) die zich ophopen in de Macula. Deze drusen gaan samen met de vermindering van het aantal cellen (kegeltjes) in de Macula, waardoor het zien achteruit gaat. Dit is een sluipend en langzaam verlopend proces; het kan vele jaren duren voordat de gevolgen hiervan zichtbaar worden.

Natte Macula Degeneratie wordt ook wel excudatieve MD, vochtige MD, schijfvormige MD of de ziekte van Junius-Kuhnt genoemd. Bij natte MD verloopt het verlies aan gezichtsvermogen veel sneller dan bij droge MD. Er ontstaan nieuwe bloedvaatjes achter de Macula (neovascularisatie). Deze bloedvaatjes lekken makkelijk bloedplasma en gaan snel kapot, met een bloeding als gevolg. Dit bloed beschadigt de Macula, hetgeen vervolgens een snelle en ernstige achteruitgang van het gezichtsvermogen tot gevolg heeft. Opvallend is dat deze aandoening aan één oog kan voorkomen. Toch moet er rekening mee gehouden worden dat vroeg of laat beide ogen aangedaan kunnen worden.

Risicofactoren voor het ontstaan van Macula Degeneratie zijn:

• Leeftijd: Dit is de belangrijkste risicofactor.
• Erfelijkheid: Macula Degeneratie kan voor een deel erfelijk zijn; als iemand in de familie het heeft, is de kans dat men het krijgt groter.
• Roken: Door roken neemt de hoeveelheid beschermende anti-oxydanten in het lichaam dramatisch af.
• Voeding/leefgewoonten: Een uitgebalanceerd dieet bevat van nature alle voedingsstoffen, zoals vitaminen, mineralen en anti-oxydanten, die het lichaam nodig heeft om in een normale omgeving, onder normale omstandigheden, goed te kunnen functioneren. Onze eetgewoontes laten echter nogal eens te wensen over.

Behandelmethoden:

Door de toenemende vergrijzing is Macula Degeneratie een van de meest voorkomende oorzaken van blindheid in de westerse wereld. In een zeer beperkt aantal gevallen van natte MD is behandeling met laser mogelijk. Voorwaarden zijn echter dat de situatie daarvoor gunstig is en dat de diagnose in een vroeg stadium gesteld wordt.

Vooralsnog is er geen geneesmiddel voor deze aandoening. Er wordt wel steeds meer studie verricht naar Macula Dgeneratie en er zijn talloze publicaties over dit onderwerp verschenen. Een aantal studies richt zich op het verband tussen voeding en netvlies degeneratie. Voedingsstoffen met anti-oxydanten worden in verband gebracht met een wezenlijk verlaagd risico op het ontwikkelen van MD. Analyses van het voedingspatroon suggereren dat carotenoïden de sterkst beschermende factoren zijn, alhoewel resultaten met bloed analyses indiceren dat de vitaminen C en E ook belangrijk zijn. Bij het analyseren van de mate waarin de verschillende carotenoïden geconsumeerd worden, bleek de som van luteïne en zeaxantine het sterkste beschermende effect te hebben tegen Macula Degeneratie.
(Bron: Alcon Eye Spy vision care.)

 

• 
• 

Loslating van het netvlies ontstaat door splijting van het netvlies tussen de pigmentlaag en de zenuwcellaag. Een 'Ablatio Retinae' kan optreden bij een netvlies met degeneratieve plekken, meestal in de periferie (bij myopie of ouderdom) of ten gevolge van een trauma, meestal in combinatie met een degeneratief netvlies (ongeluk of oogoperatie).

Symptomen (de plaats van de loslating is bepalend voor de gevolgen):

• Daling van de gezichtsscherpte;
  
• Scotomen ('eilandjes' van gezichtsvelduitval);
  
• Vertekeningen door vouwen of plooien in het netvlies;
  
• Fotopsieën (lichtsensaties of lichtflitsen);
  
• Mouches volantes (zwevende deeltjes, veroorzaakt door bloed in het glasvocht);
  
• Een 'gordijn' dat in het oog meebeweegt.
  

De consequenties voor het dagelijks leven zijn afhankelijk van de plaats van de loslating. Wat behandeling betreft worden er altijd pogingen gedaan herstellende maatregelen te treffen (rust, coagulatie, oogbol instulping of olie inbrengen).

Richtlijnen:

• Optimale verlichting toepassen;
  
• Vergroting gebruiken;
  
• Systematiek in het kijken aanbrengen;
  
• Contrastrijk materiaal gebruiken;
  
• Inschakelen van andere zintuigen;
  
• Vermijden van zware lichamelijke inspanning en krachten van buitenaf op het oog.